• 18 februari 2018
  • Home
  • Reacties uitgeschakeld voor H.M.S. 1 maakt het de koploper bijzonder lastig

H.M.S. 1 maakt het de koploper bijzonder lastig

Tegenwind.

Soms zit het mee en soms…Zaterdag j.l was zo’n dag dat H.M.S. 1 wel heel veel spelers moest missen. Maar het gaat altijd om de spelers die er wél zijn. Zij moeten het doen .En dat deden de mannen . Absoluut.

De basiself:

Doel: Robin

Verdediging: Vincent – Emre – Jeffry en Jasper.

Middenveld: Marco – Mustapha en Mick

Voorhoede : Mohammed – Martin en Lennart.

In de dug-out zaten Nick ( HMS 2 ) Patrick ( HMS 3 ) en de nog niet geheel fitte Tijmen.

Complimenten.

,,Jullie speelden een prima eerste helft”aldus  één van de begeleiders van Hercules na afloop. Hij sloeg de spijker op zijn kop. Hercules dacht wellicht als koploper even drie punten op te halen maar kwam al vrij snel van een koude kermis thuis. Na matig uitverdedigen door een speler in het blauw-witte shirt deed Martin wat hij al jaren doet: scoren. En de voorsprong was beslist een afspiegeling van de wedstrijd tot op dat moment.

Natuurlijk kan Hercules voetballen.Men staat immers niet toevallig op plek één maar…H.M.S gaf niets weg.Hercules had een spelhervatting ( mooi wapen zo’n verre ingooi) nodig om de 1-1 binnen te schieten .

H.M.S zat echter niet bij de pakken neer en maakte duidelijk dat men vol vertrouwen op zoek ging naar de volgende treffer. Lennart was dichtbij maar de doelman tikte de bal fraai uit de kruising. Echter op een strakke corner van Mohammed moest de doelman het antwoord schuldig blijven.Wederom was het Martin die scoorde. Dit keer met het hoofd. Mooie,verdiende ruststand: 2-1 .En dat tegen de lijstaanvoerder.

Slijtageslag.

 De tweede helft was grotendeels voor Hercules. We wilden wel voetballen maar kwamen nauwelijks onder de druk van de mannen uit Voordorp vandaan .De keren dat H.M.S. counterde waren wel gevaarlijk maar afdrukken lukte een aantal malen net niet.

Met enkele prima reacties wist Robin zijn doel nog lang schoon te houden maar na zeventig minuten betekende een schot in de benedenhoek de 2-2. Het werd steeds duidelijker..De krachten vloeiden weg. De elf basisspelers ( die stuk voor stuk een compliment verdienden voor hun inzet en doorzettingsvermogen) deden wat zij konden,  maar dat was tegen Hercules net niet genoeg. Je moet dan als HMS ook een beetje geluk hebben en dat hadden we nu juist niet. Een verdwaalde voorzet waaide in de kruising. De 2-3 stond op het bord en in blessuretijd werd het ook nog 2-4.

Eindsignaal.

De vreugde bij de spelers en begeleiders sprak boekdelen. Men had beslist niet verwacht dat men zo voor de punten zou moeten strijden. De spelers van HMS vertrokken zeer teleurgesteld naar de kleedkamer. Maar wat mij betreft met opgeheven hoofd. Iedereen gaf alles. Wat kan je als trainer nog meer wensen? Inderdaad…Punten! Komt goed.